ISLIK
can yücel'e
dilimin altından
koyu bir nikotin ağıyor
geceye

bas gitar bağırıyor
ben de varım,
burun kıvırıyor Datça
bağırıyor Can Baba
kırmızı bir ıslıkla...

söndürün ışıkları
yıldızlar bize yeter...

ASIL BUDUR

düşlerin,
ne kadar dağınık olsada
ısınmasını bileceksin yaşamdan

öyle inatçı olmalısın ki
her şeyini elinden alsalar bile
susmayacaksın,
bütün ömrünün sevdası gecikse de
gene seviye durmalısın

öyle güzel okşamalısın ki gözyüzünü
kuşlar bile imrenmeli sana

yaşam,
her zaman tavında olmuyor
ama yüreğinin örsü çekici
aman vermeden dövmeli onu
şekil vermeli usanmadan
işte yaşamak
burada başlar senin için,

ve asıl budur
yüreğinin
sana sığmaz
kederi, sevinci...

bir tabak zaman istiyoruz garson
tanrısız ve kralsız olsun lütfen
biraz tarih bir bardak ta
gözyaşı kölelerden....
Yağmur Atsız'ın bir şiiri vardı hani hatırlarmısınız,Zülfü livanelinin bestelediği... "Savrulan yapraklar gibi akıp giden günlerimiz/cenaze törenlerinde sessiz sitemsiz/bir türküye başlar gibi/koşarken yavaşlar gibi/ölen arkadaşlar gibi sessiz sitemsiz..."
yapraklar; ne kadar çok insanı ve bu yeryüzünü anlatıyor. Renkleri ve birarada yaşama kültürünü, insanın ve doğanın çeşitliliğini ne kadar güzel hissettiriyor biz ölümlülere...